Het begin van het einde..

Ik voel me altijd weemoedig als het einde van een nestperiode nadert.. de vermoeidheid en in dit geval ook de uitputting zorgt voor blijdschap dat langere nachten in zicht zijn. Tegelijk is de emotionele band met de pups zo groot dat uitvliegen zeer doet. Al onze nesten zijn tot nu toe gevolgd door een groot persoonlijk verdriet. Ik hoop dat we nu de “drie keer is scheepsrecht” klaar is..

Het eerste nest werd door een onverwachts en zeer pijnlijk einde van een jarenlange vriendschap.. dat duurde tamelijk lang voor ik de emotionele schade daarvan te boven was. Het nest van begin dit jaar het ongelooflijk plotselinge verlies van mijn dierbare vriendin Anita. Ik ben dit nog aan het verteren. Toen het plotselinge verslechteren van de gezondheid van Jan zijn Alie waardoor we de pups snel moesten verhuizen. Alie is inmiddels heengegaan en het afscheid heeft plaats gevonden. We condoleren Jan en z’n familie. Alie blijft in mijn hart – dankbaar voor de tijd die we met het C nest hebben gehad – en dankbaar dat ze een groot deel van het proces mocht meemaken al hadden we haar zoveel meer gegund.

In tegenlicht van alle verdriet zoals ik boven beschrijf is de rijkdom en blijdschap om de honden – mijn roedel die deze invasie én een vreemde teef in huis zo verschrikkelijk mooi heeft aanvaard. Moeder Indy die zo ontzettend flexibel is en ik krijg tranen in mijn ogen als ik haar blij zie rondrennen, spelend met Daisy. Daisy die het zonnetje in huis is – iedereen aan het spelen zet – nu op dubbele hoeveelheid voer zit om niet af te vallen van alle beweging. Die geniet intens van de pups – de hele dag door.

En de pups – heerlijke stabiele, “rustig in kop” werkertjes met een enorme apporteer drift en mensgerichtheid. Ze zijn er aan toe om uit te vliegen – klaar voor de wereld. Vandaag is de eerste vertrokken. De sterkste man.. morgen meer over de uitvliegers..

Ik wil dit moment in de tijd vooral gebruiken om iedereen te bedanken die bijgesprongen zijn. Ik had het niet gered zonder jullie ..

En in het bijzonder Yvonne van Houten en mijn man Dennis. Dank dat ik op jullie kom en mocht leunen gedurende deze tijd – en jullie onmisbare inzet.